Додому Auto's De race om duurzame vliegtuigbrandstof: kunnen biobrandstoffen het luchtruim aandrijven?

De race om duurzame vliegtuigbrandstof: kunnen biobrandstoffen het luchtruim aandrijven?

Nog niet zo lang geleden was het antwoord een hard nee. Maar in het voorjaar van 2011 was de toonaangevende internationale normcommissie klaar om biobrandstof goed te keuren voor gebruik in straalmotoren. Het was niet langer echt een kwestie van veiligheid. Het echte knelpunt was land. Kunnen we genoeg planten kweken om de mondiale luchtvaarthonger te voeden?

Jarenlang gooiden overheden en bedrijven geld naar het probleem. Ze hebben onderzoek gedaan. Ze lieten vliegtuigen vliegen met biobrandstofmengsels, alleen maar om te zien wat er gebeurde. De kritische maatstaf? Vriespunt. Kerosine is de standaard omdat het op grote hoogte vloeibaar blijft. Als de brandstof daar bevriest, zullen de motoren verhongeren.

Biodiesel gels in de kou. Het is een dealbreaker voor hoogvliegende vliegtuigen. Je kunt verwarmingselementen in de romp aanbrengen. Of je kunt lager vliegen. Of u kunt een complexer raffinageproces gebruiken om problematische verbindingen te verwijderen. Maar complexiteit heeft een prijs.

De grenzen testen

Boeing, Lufthansa en Air New Zealand voerden de meest spraakmakende tests uit. De resultaten waren schoon. Geen motoraanpassingen. Geen wijzigingen in het casco. Boeing zei dat de mengsels aan alle technische parameters voor commerciële vliegtuigbrandstof voldeden of deze overtroffen. Vriespunt? Rekening. Vlampunt? Rekening. Dichtheid en viscositeit? Alles binnen spec.

Het Amerikaanse leger bemoeide zich er ook mee. De luchtmacht en de marine vlogen in 2009 en 2010 met straaljagers op biobrandstoffen. Jachtpiloten hebben niet de luxe om te landen als hun brandstof gelt. Ze hebben betrouwbaarheid nodig.

Wat opvalt is de snelheid. In slechts een paar jaar zijn we van theoretische nieuwsgierigheid naar praktische toepassing gegaan. In 2008 vroeg Scientific American nog steeds of hernieuwbare brandstof daadwerkelijk in een turbine zou kunnen werken. In 2011 was de vraag hoe dit te schalen.

Het eindresultaat

De kosten drijven deze race. De Air Transport Association of America merkt op dat brandstof de grootste kostenpost is voor grote luchtvaartmaatschappijen. Het slokt ongeveer 25% van de bedrijfskosten op. Iets meer dan loonadministratie. Elke cent stijging van de prijs van een gallon voegt $200 miljoen aan jaarlijkse uitgaven toe met $200 miljoen.

De volatiliteit is wreed. Alleen al in de eerste tien maanden van 2010 schommelden de prijzen tussen de 10 en 25%. Niemand kan garanderen dat biobrandstoffen goedkoper zijn dan fossiele brandstoffen als de teelt, oogst en verwerking in aanmerking worden genomen. Maar stabilisatie is belangrijk. Door de wilde prijsschommelingen is het voor luchtvaartmaatschappijen bijna onmogelijk om te plannen. Als biobrandstoffen de curve kunnen verzachten, wordt de business case veel moeilijker te negeren.

De technologie werkt. De natuurkunde houdt stand. De aarde is het enige dat tussen ons en een nieuw tijdperk van vluchten staat.

Exit mobile version