Istnieje niezliczona ilość sposobów podejścia do niemal każdego zadania. Istnieją dziesiątki sposobów na ugotowanie jajka lub oczyszczenie kota. Zbudować bunkier przetrwania? I jest tu kilka sposobów. Jazda nie jest wyjątkiem. Kierowcy mają diametralnie różne poglądy na temat etykiety drogowej, używania świateł, protokołu procesji pogrzebowej i świętej wojny na duże odległości między suszoną wołowiną a orzechowymi M&M’sami.
Potem pojawia się dylemat z parkowaniem tyłem. Większość kierowców nie znosi parkowania tyłem w miejscach równoległych, ale debata na temat parkowania tyłem w miejscach narożnych lub prostopadłych pozostaje gorąca. Czy powinieneś uderzyć przednim zderzakiem w beton, czy poświęcić dodatkowe 30 sekund na zaparkowanie tyłem na miejsce parkingowe z tyłu? To drugie jest często określane przez entuzjastów, którzy cenią taktyczne pozycjonowanie, mianem „taktycznego parkowania tyłem”.
Pomyśl o bezpieczeństwie
Eksperci są zgodni, że parkowanie tyłem na miejsce parkingowe z tyłu jest najbezpieczniejszą metodą. To najlepszy sposób na zapewnienie ochrony i skuteczności. Logika jest prosta: chcesz mieć jak najszersze pole widzenia, gdy opuszczasz miejsce, a nie gdy do niego wchodzisz.
„Kiedy wracasz na miejsce, znajdujesz się w zamkniętej przestrzeni, gdzie prawdopodobnie nie ma ludzi” – mówi Katherine Peterman, architekt, która projektowała tylne parkingi w całych Stanach Zjednoczonych. „Jeśli zjedziesz z przodu, natkniesz się na ruch uliczny i prawdopodobnie na pieszych”.
Nowoczesne samochody są wyposażone w kamery cofania i czujniki zbliżeniowe, które wydają sygnał dźwiękowy, gdy masz zamiar w coś uderzyć – czy to w samochód, w osobę, czy wesołe arbuzy miejscowych dzieci. Narzędzia te nie doprowadziły jednak do istotnego zmniejszenia liczby wypadków podczas jazdy do tyłu. Peterman i rzeczniczka Międzynarodowego Instytutu Parkingowego Vanessa Saulsby obwiniają rozbieżność między technologią a jej zastosowaniem. Jazda do tyłu jest nadal trudniejsza pod względem mechanicznym i psychologicznym niż jazda do przodu.
„Obecnie należy uważać na znacznie więcej przeszkód, takich jak rowery, piesi, hulajnogi i longboardy” – zauważa Saulsby. „Dzięki temu parkowanie tyłem jest bardziej atrakcyjne, ponieważ po wyjechaniu z trasy widać ruch uliczny”.
Debata na temat projektu
Teoria jest łatwa do przyjęcia. Zupełnie inną sprawą jest wdrożenie go na zatłoczonym parkingu. Początkujący często czują się niepewnie podczas cofania. Zwykli kierowcy czują nacisk pojazdów trąbiących za nimi. Parkowanie tyłem na miejsce parkingowe z tyłu trwa kilka sekund dłużej niż wjazd z przodu na miejsce parkingowe z tyłu. To opóźnienie powoduje tarcia.
Tym, którzy się wahają, Peterman sugeruje kompromis: szukaj miejsc, w których przestrzeń przed tobą jest pusta. Możesz jechać do przodu, a następnie zjechać do tyłu.
„Jako architekt staram się projektować z myślą o bezpieczeństwie pieszych” – mówi Peterman. „Dla nich jest bezpieczniej, gdy wyprzedzasz, a kierowcy jest łatwiej”.
Peterman i Saulsby zgadzają się co do korzyści, ale nie zgadzają się co do tego, jak zorganizować parking, aby zachęcać do takich zachowań.
Wielki spór dotyczący parkowania: przestrzenie pod kątem prostym a przestrzenie pochyłe
Peterman nadal parkuje pod kątem 90 stopni. Woli prostokątny układ często spotykany w centrach handlowych i dużych garażach. Logika jest prosta. Przez te prostokątne obszary łatwiej się przejechać niż pochyłe. Ale jest też czynnik ludzki. Twierdzi, że dla wielu kierowców cofanie na pochyłościach jest zbyt trudne.
Solebs się z tym nie zgadza. Uważa, że parking pochyły jest bardziej odpowiedni w przypadku ulic i parkingów. Zmieści się tam więcej samochodów. Są bardziej wydajne. Tak, tylne wyjście jest trudniejsze. Ale oszczędność miejsca jest ważna.
Znaki mogą pomóc. Solebs zauważa, że niektóre parkingi dobrze informują kierowców o konieczności cofania. Zmiana nawyków wymaga jednak czasu. Kierowcy są już rozproszeni. Smartfony walczą o uwagę. Inteligentne pulpity nawigacyjne to jeden z czynników. Niekoniecznie staliśmy się gorszymi kierowcami. Jesteśmy po prostu mniej skupieni.
„Wejście tyłem na duże miejsce parkingowe nie jest obecnie dla większości ludzi intuicyjne” – mówi Solebs.
Nie wszyscy wierzą w te twierdzenia. The Washington Post przeprowadził niedawno ankietę wśród czytelników na temat ich preferencji. Pojawiły się komentarze. Jeden z czytelników nazwał ten trend irytującym. Inny skarżył się, że blokują go ludzie próbujący zawrócić samochody na miejsce.
Istnieją również praktyczne powody, aby parkować „nosem do przodu”. Jeden z czytelników wspomniał o konkretnym scenariuszu. Musisz uruchomić samochód za pomocą papierosa. Jeśli będziesz jechał przed siebie, inne samochody zablokują dostęp do Twojego akumulatora. Będziesz potrzebował przenośnego rozrusznika. Albo będziesz musiał jechać w odwrotną stronę.
Większość kierowców jest jednak zgodna co do jednego. To niesamowite obserwować, jak kierowca ciężarówki wykonuje perfekcyjny manewr tyłem. To wyczyn.
Historia konstrukcji parkingowych
Pierwszy wielopoziomowy parking powstał w 1918 roku w hotelu La Salle w Chicago. Budynek służył swojemu celowi przez dziesięciolecia. Władze stwierdziły, że został zburzony w 2005 roku. Był za mały. To przestarzałe.
