Domino’s had een specifiek probleem. De pizzagigant moest het lawaai en de vervuiling van zijn bezorgvloot terugdringen. Overstappen op elektrische scooters was het voor de hand liggende antwoord. Maar er zat een addertje onder het gras. Het inpassen van een laadinfrastructuur in een drukke bedrijfsomgeving is niet eenvoudig. Het moet veilig zijn. Het moet betaalbaar zijn. En het moet ook echt werken als je warme pizza’s op tijd bij de klanten wilt krijgen.
Sodetrel, een bedrijf gespecialiseerd in elektrische mobiliteit, kwam met een verrassend eenvoudige oplossing. Ze hebben geen gigantisch laadstation van industriële kwaliteit gebouwd. In plaats daarvan creëerden ze wat zij een ‘bornette’ noemen.
De 3kW-norm voor stedelijke vloten
Deze “bornette” is in wezen een compacte oplader die is uitgerust met drie standaard stopcontacten voor huishoudelijk gebruik. Elk stopcontact levert 3 kW vermogen. Dat klinkt misschien bescheiden, maar het is precies wat nodig is voor de meeste stedelijke bezorgscooters.
De wiskunde werkt voor een typische dagelijkse cyclus. Met een lading van 3 kW kan de accu van een scooter in ongeveer zes uur volledig opgeladen zijn. Dat is genoeg tijd voor een bezorger om te slapen, een dienst te draaien of gewoon uit de weg te zijn terwijl zijn voertuig opstart. Geen complexe hoogspanningsinfrastructuur. Er zijn geen gespecialiseerde elektriciens nodig voor elke afzonderlijke unit.
Waarom dit belangrijk is voor last-mile-levering
Het mooie van deze opstelling is de schaalbaarheid. U hebt geen speciale garage of een complexe upgrade van het elektriciteitsnet nodig om dit uit te rollen. Het kan worden aangesloten op bestaande binnenlandse standaardcircuits. Dit maakt hem ideaal voor dichtbevolkte stedelijke gebieden waar de ruimte schaars is en de elektrische capaciteit vaak beperkt is.
“Deze oplossing, die vriendelijker is voor de stedelijke omgeving, is bedoeld om te worden verspreid onder andere bezorgbedrijven.”
Sodetrel ontwierp dit met de bredere logistieke sector in gedachten. Domino’s was slechts de eerste grote testcase. Het doel is om dit uit te rollen naar andere bezorgbedrijven die onder dezelfde druk staan om groen te worden, maar die niet over de middelen beschikken voor uitgebreide oplaadnetwerken.
De ruisfactor
Het terugdringen van de uitstoot is slechts het halve werk. Stedelijke geluidsoverlast is een groeiende klacht in steden over de hele wereld. Traditionele bezorgfietsen op gas zijn luid. Ze slijpen tandwielen en sputteren bij stationair draaien. Elektrische scooters? Stil. Of bijna.
Door over te schakelen op elektrisch, vermindert Domino’s niet alleen de CO2-uitstoot. Het maakt de stuurprogramma’s minder opdringerig. Dat is een tastbaar voordeel voor buurten die de hele dag met bestelwagens te maken hebben. Het gaat niet alleen om ‘groen’ zijn. Het gaat erom een minder vervelende buurman te zijn.
Is dit de toekomst van lokale bezorging?
Het is een eenvoudig idee. Drie stekkers. 3 kW per stuk. Zes uur om volledig op te laden. Maar het werkt. Voor bedrijven die hun last-mile-vloot willen elektrificeren zonder de bank of het elektrische paneel van hun gebouw kapot te maken, is dit een pragmatische weg voorwaarts.
Je vraagt je af hoeveel andere franchises dit zullen kopiëren. Waarschijnlijk niet veel. Maar voor degenen die dat wel doen, verdwijnen de zorgen over de infrastructuur. U hoeft niet meer te wachten op gespecialiseerde opladers. Geen ingewikkelde factureringssystemen meer voor elektriciteitsverbruik. Gewoon aansluiten. Opladen. Leveren.
De technologie is niet nieuw. De uitvoering is waar het om gaat. En voor Domino’s was het eenvoudig genoeg om daadwerkelijk te schalen.
