Te veel vezels? Misschien. Dat lijkt de enige verklaring voor Mansory’s nieuwste Lamborghini.
Revuelto-eigenaren hebben een gespleten persoonlijkheid. Sommigen houden van de zuiverheid van de V12-hybride. Anderen kijken ernaar en vinden het op de een of andere manier te duidelijk. Ze sturen hun auto’s naar Duitsland voor een make-over. Esteban Ocon. Ja, de echte Formule 1-coureur. Hij heeft de zijne ook ingezonden.
Hek.
Deze nieuwste creatie. Het Carbonada Damast X. Het is eenmalig. Een man op Facebook noemde het het ontlastingsmonster van Austin Powers.
Au.
Het is niet geheel oneerlijk. Het ding ligt begraven in een carrosserie die elke beleefdheidsomschrijving tart. Je mist hier de designlijnen van de originele auto niet. Er zijn er geen meer.
Mansory krijgt hiervoor warmte. Voortdurend. Maar ze kunnen koolstofvezels spinnen in patronen die de meeste fabrikanten niet kunnen aanraken. Kijk eens naar deze afwerking. Bruin getint. Wervelend. Gebogen. Het ziet er bijna met de hand beschilderd uit als je negeert dat het hard plastic en geweven materiaal is.
Elk stuk heeft deze textuur.
De kit bootst hun andere builds na, maar luider. Voorsplitter bijt hard. De luchtinlaten zijn opnieuw vormgegeven om er agressief uit te zien. Een op maat gemaakte capuchon. De wielkasten lopen naar voren. Zijskirts zijn scherp genoeg om bloed te trekken als je verkeerd stapt.
Er is zelfs een dakschep.
Helpt de dakschep de aerodynamica of alleen het ego? Waarschijnlijk het laatste.
Het achteraanzicht
De achterkant is waar dingen uit de rails lopen.
Wilde motorkap met driehoekige gaten. Een zwanenhalsvleugel. Een diffusor die zo groot is dat hij een goederentrein kan tegenhouden. Drie uitlaattips die “Apollo Intensa Emozione” schreeuwen maar de elegantie vergeten te brengen.
Bruine wielen. Bijpassende remklauwen. Aerodynamische vinnen die overal bij het bruine koolstof passen. Het is een zee van kolkend bruin.
Binnen? Nog meer van hetzelfde.
Stuur? Bruine koolstof. Streepje? Bruine koolstof. Instrumentenpaneel? Bruine koolstof.
Zwart Alcantara probeert tussenbeide te komen. Het mislukt. Bruine stiksels zorgen ervoor dat het bij het thema blijft. Ze hebben zelfs de start/stop-knop naar het plafond verplaatst. Omdat het verplaatsen van knoppen naar vreemde plaatsen praktisch hun handelsmerk is.
Waarom doen we dit?
De foto’s bestaan. Mansory heeft ze gepost. De wereld zal deze bruine monoliet zien en zich verwonderen.
Het is lelijk.
Het is duur.
Het is absoluut uniek in zijn soort.
Ik vraag me af of ze het voor meer verkopen dan een standaard Revuelto?
