Het naamplaatje blijft. Geen “ik”. Gewoon M3.
Een tijdje waren er speculaties, stille geruchten over hoe BMW zijn eerste elektrische performance sedan zou onderscheiden van de verbrandingsbeesten uit het verleden. Zou het de ‘i’-behandeling krijgen? Waarschijnlijk. Dat is de logica die wordt toegepast op de rest van de line-up, vanaf de 3-serie.
Toen stapte BMW M-baas Frank van Meel uit bij Goodwood en doodde het mysterie. Hij vertelde Auto Express ronduit: het is de M3. Einde verhaal.
Door te weigeren het embleem te scheiden, maakt BMW een statement. Ze willen niet dat een familietak in de schaduw komt te staan. Ze willen dat dit ding schouder aan schouder staat met de volgende generatie gas M3. Gelijk aan.
Denk er eens over na. De meeste autofabrikanten behandelen elektriciteit en gas als verschillende soorten, waardoor ze een verschillende identiteit krijgen om kannibalisatie van de verkoop te voorkomen. BMW kiest een ander pad. De EV is geen hulpje; het is de opvolger.
De aandrijflijntechnologie erachter is verbluffend. BMW heeft een architectuur met vier motoren ontwikkeld die op papier bijna 1.341 pk (1.000 kW) kan leveren. Laat dat maar eens doordringen. Productieauto’s halen uiteraard zelden de theoretische maxima. Ze zullen het waarschijnlijk rond de 700 pk houden voor het basismodel, dat nog steeds elke M3 die eraan voorafging verplettert. Maar het plafond? Het is absurd hoog.
Meer dan alleen cijfers
Gaat het alleen om pk’s?
Christian Karg, die zich bezighoudt met de voertuigdynamiek, denkt daar anders over. Hij zei dat het niet om de pk’s gaat, dat is slechts een deel van het spel. Waar het om gaat is nauwkeurigheid.
Dat is de M-ziel. Geen rauwe stuwkracht. Controle.
Je kunt zien waar ze naartoe gaan. De styling werd voorafgegaan door de M Concept Neue Klasse. Hij verscheen afgelopen juni op Le Mans en kwam deze maand terug in Goodwood.
Hij lijkt in niets op de veilige i3 sedan die je dit najaar op de markt zult zien, ook al is hij op een vergelijkbare basis gebouwd.
De concept-car is gebeiteld, gemeen. Bredere spatborden. Een ventilatieopening in de motorkap die we hebben gezien op M3-spionageopnamen. Gele dagrijlichten: een potentieel nieuw handelsmerk voor het submerk. En een gedeelde achterspoiler die prestaties uitstraalt.
Eén badge, twee machines
Hier is de kicker voor de puristen. De benzine M3 komt nog steeds.
Het zal rijden op het bijgewerkte CLAR-platform. Er wordt gebruik gemaakt van een mild-hybride inline-zes. Maar hij zal er bijna identiek uitzien als de EV. Hetzelfde gezicht. Dezelfde lijnen.
BMW gokt erop dat de M-identiteit de overstap in krachtbron overleeft. Ze willen dat de benzine- en elektrische auto’s in één oogopslag niet van elkaar te onderscheiden zijn, waarbij de rijervaring, en niet het embleem, de onderscheidende factor is.
De ICE-versie heeft dat onderscheid intern nodig, maar extern wil het merk eenheid. Een verenigd front tegen de rest van de performancewereld.
We zullen moeten wachten op productiedetails. De showauto is duidelijk afgezwakt. Productieversiering maakt de randen altijd dof.
Maar de boodschap is duidelijk.
Elektrisch of niet. Benzine of niet. Het is een M3.
Welke zou jij rijden?
