Het idee klinkt kogelvrij. Houd dronken bestuurders tegen voordat ze zelfs maar de sleutel omdraaien. Red levens. Het was de logica achter een specifiek mandaat in de Infrastructure Investment & Jobs Act van 2021. Nieuwe auto’s moeten technologie bevatten om rijstoornissen te voorkomen. Het probleem is dat de overheid het nu wil en dat de technologie er nog niet is.
We hebben al ontstekingsvergrendelingsapparaten (IID’s). Jij kent die wel. Rechtbanken dwingen overtreders om in een buis te blazen om hun auto te starten. Dat werkt. Het is actief. De nieuwe regel vereist iets anders. Het vereist passieve alcoholdetectiesystemen die uitzoeken of u een beperking heeft, zonder u te vragen iets te doen.
Stel je sensoren in het stuur voor. Of camera’s die naar uw ogen kijken op slaperigheid. Misschien analyseert de auto uw adem terwijl u op natuurlijke wijze uitademt. Het doel is om de alcoholconcentratie via de huid te detecteren of stuurinputs te volgen die ‘afleiding’ schreeuwen. Dan stopt de auto je. Of beperk uw snelheid. Of sluit af.
Klinkt veilig, toch?
Wetgevers in Washington zeggen nee. Niet eens in de buurt.
Waarom politici tegen verplichte nuchterheidssensoren in auto’s zijn
Er is aanzienlijke weerstand tegen het mandaat voor passieve alcoholdetectie. De Alliance for Automotive Innovation, de groep die grote autofabrikanten vertegenwoordigt, maakt zich zorgen. Ze zijn bang voor valse positieven. Stel je voor dat je wordt aangehouden – of erger nog, gestrand op de snelweg – omdat een sensor heeft vastgesteld dat je ochtendkoffie naar wodka ruikt. Of omdat je verkouden bent.
Rep. Thomas Massie (R-KY) is een van de luidste stemmen hiertegen. Hij heeft er met succes op aangedrongen om dit specifieke deel van de infrastructuurwet te schrappen. Hij heeft ook wetgeving gesponsord om de regel volledig omver te werpen. Zijn betoog gaat niet over veiligheid. Het gaat over burgerlijke vrijheden. Hij stelt de moeilijke vraag: wat gebeurt er als de auto besluit dat je niet rijgeschikt bent?
Sommige tegenstanders gaan verder. Ze maken grapjes – of waarschuwen – dat de volgende stap is dat de auto de politie belt om je op te halen. NHTSA heeft dat eigenlijk niet gepland. Nog. Het antwoord zou een simpele waarschuwing op het dashboard kunnen zijn. Het kan een ingreep zijn terwijl de auto rijdt. We weten het niet, omdat NHTSA nog geen overeenstemming heeft bereikt over een plan.
Hoe technologie voor passieve stoornissen feitelijk werkt (in theorie)
Bij de huidige IID’s moet je blazen. Dat is alles. De nieuwe technologie moet onzichtbaar zijn.
Mogelijke benaderingen zijn onder meer:
– Alcohol meten via de huid via contactpunten op het stuur.
– Meten van uitademingen in de cabine met behulp van luchtkwaliteitssensoren.
– Het volgen van oogbewegingen en stuurinputs om slaperigheid of afleiding te detecteren.
Het onderscheid is belangrijk. Een actieve IID is een boete. Een passief systeem is een bewakingsinstrument. Het houdt je in de gaten. Voortdurend. Dat is waar de zorgen over privacy vandaan komen. Als de auto merkt dat u afgeleid bent, kan hij dan ook zien dat u te hard rijdt? Agressief? De reikwijdte is onduidelijk.
Wanneer zullen auto’s ingebouwde nuchterheidssensoren hebben?
De oorspronkelijke tijdlijn was ambitieus. Autofabrikanten zouden deze systemen in modeljaar 2028 hebben.
Die datum is dood.
De kans dat een voertuig uit 2028 wordt geleverd met een in de fabriek geïnstalleerde passieve IID is vrijwel nihil. NHTSA moet de komende tien jaar jaarlijks over deze vertraging rapporteren. Dat zijn tien jaar excuses. Bij het huidige tempo van de vooruitgang is de kans dat uw volgende nieuwe auto een ingebouwde blaastest heeft ongeveer gelijk aan het alcoholgehalte in een fles kombucha. Laag. Tintelend. Maar niet genoeg om de auto te stoppen.
De wet bestaat. De technologie niet. Intussen blijven de sterfgevallen onder invloed van dronkenschap voortduren. We zitten vast te wachten op een sensor die niet is uitgevonden om ons te redden van een probleem waarvoor we al middelen hebben om het aan te pakken.
